مستحب آن است كه از درازا به اندازهء درازاى يك انگشت و از پهنا به اندازهء پهناى سه انگشت بسته ، مسح نمايد . مسأله 251 - لازم نيست مسح سر بر پوست آن باشد بلكه بر موى جلوى سر هم صحيح است . ولى كسى كه موى جلوى سر او به اندازه‌اى بلند است كه اگر مثلًا شانه كند به صورتش مىريزد ، يا به جاهاى ديگر سر مىرسد ، بايد بيخ موها را مسح كند ، يا فرق سر را باز كرده پوست سر را مسح نمايد ، و اگر موهايى را كه به صورت مىريزد يا به جاهاى ديگر سر مىرسد جلوى سر جمع كند و بر آنها مسح نمايد ، يا بر موى جاهاى ديگر سر ، كه جلوى آن آمده مسح كند باطل است . مسأله 252 - بعد از مسح سر بايد با ترى آب وضو كه در دست مانده روى پاها را از سر يكى از انگشت‌ها تا برآمدگى روى پا مسح كند . مسأله 253 - پهناى مسح پا به هر اندازه باشد كافى است ، ولى بهتر ، بلكه احوط آن است كه با تمام كف دست ، روى پا را مسح كند . مسأله 254 - اگر در مسح پا همهء دست را روى پا بگذارد و كمى بكشد صحيح است . مسأله 255 - در مسح سر و روى پا بايد دست را روى آنها بكشد ، و اگر دست را نگه دارد و سر يا پا را به آن بكشد وضو باطل است ، ولى اگر موقعى كه دست را مىكشد سر يا پا مختصرى حركت كند اشكال ندارد . مسأله 256 - جاى مسح بايد خشك باشد . و اگر به قدرى تر باشد كه رطوبت كف دست به آن اثر نكند مسح باطل است . ولى اگر ترى آن به قدرى كم باشد كه رطوبتى كه بعد از مسح در آن ديده مىشود بگويند فقط از ترى كف دست است اشكال ندارد . مسأله 257 - اگر براى مسح ، رطوبتى در كف دست نمانده باشد نمىتواند دست را با آب خارج ، تر كند ، بلكه بايد از اعضاى ديگر وضو رطوبت بگيرد و با آن مسح نمايد .